مشکلات رفتاری در کودکان اوتیسم

مشکلات رفتاری در کودکان اوتیسم

اختلال طیف اوتیسم (ASD) یک وضعیت عصبی رشدی است که با چالش‌های ارتباط اجتماعی، الگوهای رفتاری محدود و تکراری و تفاوت‌های پردازش حسی مشخص می‌شود. 

درک این نکته ضروری است که مشکلات رفتاری در کودکان اوتیسم اغلب از مشکلات اساسی زیر ناشی می شوند:

  • ارتباط: کودکان اوتیستیک ممکن است برای بیان موثر نیازها، خواسته ها و احساسات خود با مشکل مواجه شوند که منجر به ناامیدی آن ها می شود.
  • تعامل اجتماعی: درک نشانه های اجتماعی، قوانین ناگفته و تفاوت های ظریف تعامل اجتماعی می تواند برای کودکان مبتلا به ASD چالش برانگیز باشد و منجر به بی دست و پا شدن یا کناره گیری اجتماعی شود.
  • پردازش حسی: برخی از افراد اوتیستیک نسبت به محرک‌های حسی مانند صداها، بافت‌ها یا نورها بیش از حد یا کمتر واکنش نشان می‌دهند، که می‌تواند باعث اضطراب، فروپاشی یا رفتارهای خودتحریکی شود.
  • روال و تغییر: اختلال در روال ها یا تغییرات غیرمنتظره می تواند باعث ناراحتی قابل توجهی برای بسیاری از کودکان اوتیستیک شود که از نظر قابلیت پیش بینی و ساختار رشد می کنند.

بنابراین، نگریستن به این «مشکلات رفتاری» به عنوان تلاش‌های ارتباطی، ابراز ناراحتی، یا مکانیسم‌های مقابله ضروری است.

کاردرمانی ذهنی بخش مهمی از برنامه درمان و مدیریت اوتیسم است. کاردرمانی اوتیسم به عنوانی راهی موثر در بهبود شرایط کودکان مبتلا به اتیسم شناخته می شود که در کلینیک توانبخشی چاوان در شرق تهران – کلینیک کاردرمانی در شمس آباد – ارائه می شود.

مشکلات رفتاری در کودکان اوتیسم

انواع مشکلات رفتاری در کودکان اوتیسم

بحران‌ها: طغیان‌های هیجانی شدید که با گریه، جیغ، عصبانیت یا حتی رفتار آسیب‌رسان به خود مشخص می‌شوند. اینها اغلب زمانی اتفاق می‌افتند که کودک احساس می‌کند سرخورده، ناامید شده یا قادر به بیان نیازهای خود نیست.

رفتارهای خود محرک : رفتارهای تکراری مانند تکان دادن پاها ، تکان دادن دست، چرخیدن یا صدا دادن. در حالی که گاهی اوقات تحریک‌کننده به نظر می‌رسد، اما تحریک می‌تواند یک مکانیسم خود آرام‌بخش برای مدیریت اضطراب یا اضافه بار حسی باشد.

پرخاشگری: گاز گرفتن، ضربه زدن، لگد زدن یا سایر رفتارهای پرخاشگرانه. اینها ممکن است از ناامیدی، مشکل در برقراری ارتباط یا بار حسی ناشی شوند.

عدم انطباق: امتناع از پیروی از دستورالعمل ها، همکاری با روال ها یا شرکت در فعالیت ها. این می تواند به دلیل مشکل در درک انتظارات، بیزاری های حسی یا نیاز به پیش بینی باشد.

فرار: سرگردانی یا فرار، اغلب به دلیل عدم آگاهی از خطر، میل به فرار از موقعیت های طاقت فرسا، یا علاقه شدید به یک مکان خاص.

کلیشه ها: حرکات تکراری مانند ردیف کردن اشیا، تکان دادن انگشتان یا خیره شدن. اینها می توانند خود محرک یا راهی برای مدیریت اضطراب باشند.

لالی انتخابی: ناتوانی در صحبت کردن در موقعیت های خاص، با وجود توانایی در صحبت کردن در موقعیت های دیگر. این می تواند با اضطراب اجتماعی یا مشکل در پردازش نشانه های اجتماعی مرتبط باشد.

استراتژی های موثر در مدیریت

رویکردهای مبتنی بر شواهد متعدد در کاردرمانی اوتیسم می تواند به مدیریت و کاهش مشکلات رفتاری در کودکان اوتیسم کمک کند. این شامل:

تحلیل رفتار کاربردی (ABA): رویکردی ساختاریافته که از تکنیک‌های تقویت مثبت و شکل‌دهی برای آموزش رفتارهای مطلوب و کاهش رفتارهای چالش‌برانگیز استفاده می‌کند.

آموزش مهارت‌های اجتماعی: آموزش صریح مهارت‌های اجتماعی مانند برقراری تماس چشمی، شروع گفتگو و درک نشانه‌های اجتماعی می‌تواند تعامل اجتماعی را بهبود بخشد و اضطراب را کاهش دهد.

درمان یکپارچگی حسی: این روش درمانی به کودکان کمک می کند تا اطلاعات حسی را به طور مؤثرتری پردازش و مدیریت کنند و بار حسی و رفتارهای مرتبط را کاهش دهد.

مداخله ارتباطی: ارائه روش های ارتباطی جایگزین مانند سیستم های ارتباطی تبادل تصویر (PECS) یا وسایل ارتباطی تقویتی و جایگزین (AAC) می تواند کودکان را برای بیان نیازها و خواسته های خود توانمند کند.

حمایت از رفتار مثبت (PBS): این رویکرد بر شناسایی عملکرد رفتارهای چالش برانگیز و توسعه راهبردهای پیشگیرانه برای رفع نیازهای اساسی تمرکز دارد.

فهرست